Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal

Co miga w mętnej, turkusowej zatoce? To Bąbel, mały delfin butlonosy Z mamą Falą płynie razem ze stadem Trawa morska kryje bliskich na chwilę Przy jego pysku lśnią małe bąbelki Z trawy płynie znajomy gwizd Fali Bąbel go poznaje, odpowiada swoim Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal Tak delfiny pozostają w kontakcie Każdy butlonos ma swój własny gwizd Bąbel już wie, że mama jest blisko Przed Bąblem wyrastają ciemne skały Wysyła serię kliknięć, potem słucha Bliska ściana szybko odbija echo Od dalszej skały wraca nieco później Echolokacja wskazuje szerszą drogę Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal Tak delfiny pozostają w kontakcie Każdy butlonos ma swój własny gwizd Bąbel już wie, że mama jest blisko Fala uderza ogonem o wodę Wielki plusk przyciąga uwagę stada Wszystkie skręcają i płyną przez łuk Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal Tak delfiny pozostają w kontakcie Każdy butlonos ma swój własny gwizd Bąbel już wie, że mama jest blisko Za skalnym łukiem stado jest znów razem

Quem cruza a baía turva e azul? É Bolha, um golfinho-nariz-de-garrafa Nada com a mãe Onda e com o grupo A relva esconde o grupo por um instante Perto do focinho brilham bolhinhas Pela relva vem o assobio de Onda Bolha reconhece e assobia de volta Sem se enxergar, o assobio vai longe E mantém os golfinhos em contato Cada nariz-de-garrafa tem o seu Bolha sabe: sua mãe está por perto Rochas escuras surgem diante de Bolha Ele manda cliques e escuta os ecos A parede próxima responde depressa A rocha distante devolve mais tarde Com ecolocalização, acha o vão largo Sem se enxergar, o assobio vai longe E mantém os golfinhos em contato Cada nariz-de-garrafa tem o seu Bolha sabe: sua mãe está por perto Onda bate a cauda na superfície O esguicho chama a atenção do grupo Eles viram e atravessam o arco Sem se enxergar, o assobio vai longe E mantém os golfinhos em contato Cada nariz-de-garrafa tem o seu Bolha sabe: sua mãe está por perto Depois do arco, o grupo se reúne