Matemática
Polski

Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt

Wesoła piosenka o kartonowym krokodylu pokazuje, jak dwa ramiona wychodzące z jednego wierzchołka tworzą kąt. Dzieci odkryją, że liczy się rozchylenie i kierunek ramion, a nie ich narysowana długość.

Ouvir

Escolha uma plataforma e use o botão de reprodução do player.

A reprodução depende da plataforma, conta e navegador. Pode ser oferecida uma prévia.

Texto das legendas desta gravação.

Letra da música
Co tak klika w paszczy z kartonu? Lena wycina dwa barwne paski. Okrągły nit spina je na końcu. Klik — przy tej kropce oba się obracają. Porusza jeden — paszcza się otwiera. Tu zaczynają się oba ramiona. Wspólny początek to wierzchołek. Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt! Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa. Zbliż je — wtedy robi się mniejszy. Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt. Małej rybce z papieru starczy wąska szpara. Dla dużej paszcza otwiera się szerzej. Lena rozchyla paski — kąt rośnie. Gdy je przybliża, robi się mniejszy. Dużej otwiera paszczę w sam raz. Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt! Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa. Zbliż je — wtedy robi się mniejszy. Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt. Każde ramię jest tu półprostą. Od wierzchołka biegnie w jednym kierunku. Model pokazuje tylko jej kawałek. Lena skraca pasek — kierunek i kąt bez zmian. Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt! Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa. Zbliż je — wtedy robi się mniejszy. Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt. Duża rybka mieści się w sam raz. Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Letra da versão neste idioma
O que faz clique no jacaré de papelão? Lena corta duas tiras coloridas. Um pino redondo une as duas pontas. Ali, as duas giram com um clique. Ela move uma; a boca se abre. Os dois braços nascem no mesmo ponto. Esse começo comum se chama vértice. Dois braços, um vértice: formam um ângulo. Ao se afastarem, o ângulo aumenta. Ao se aproximarem, ele diminui. As direções definem o tamanho. O peixinho de papel cabe na fresta. O maior pede a boca mais aberta. Lena afasta os braços; o ângulo cresce. Ela aproxima os dois; ele diminui. Para o peixe grande, abre na medida. Dois braços, um vértice: formam um ângulo. Ao se afastarem, o ângulo aumenta. Ao se aproximarem, ele diminui. As direções definem o tamanho. Cada braço é uma semirreta. Do vértice, ela segue numa direção. O papelão mostra só um trecho dela. Encurta a tira, não gira: mesmo ângulo. Dois braços, um vértice: formam um ângulo. Ao se afastarem, o ângulo aumenta. Ao se aproximarem, ele diminui. As direções definem o tamanho. O peixe grande cabe na abertura certa. Dois braços, um vértice: achamos o ângulo!