
Biologia
Rosyjski
Если их не видно, свист летит вдаль
В мутной бухте Пузырёк теряет стаю из виду, но узнаёт особый свист мамы Волны. Затем он посылает щелчки и слушает их эхо, чтобы найти широкий проход. Весёлая детская песня знакомит со свистом афалин, эхолокацией и движениями, привлекающими внимание стаи.
Posłuchaj
Wybierz platformę, aby otworzyć jej odtwarzacz. Odtwarzanie rozpocznij jego przyciskiem Play.
Zakres odtwarzania zależy od platformy, konta i przeglądarki. Może być dostępny podgląd utworu.
Tekst na podstawie napisów do nagrania.
Tekst piosenki
Кто скользит по мутной бирюзовой бухте?
Это Пузырёк, малыш-афалина
С мамой Волной и стаей он плывёт
Трава на миг скрывает стаю из виду
Возле мордочки блестят пузырьки
Сквозь траву несётся знакомый свист Волны
Он узнаёт его и шлёт свой свист
Если их не видно, свист летит вдаль
Так дельфины остаются на связи
У каждой афалины свой особый свист
Пузырёк знает: мама где-то рядом
Перед ним встают тёмные скалы
Он шлёт частые щелчки и слушает
Ближняя стенка сразу возвращает эхо
От дальней скалы оно приходит позже
Эхолокация ведёт в широкий проход
Если их не видно, свист летит вдаль
Так дельфины остаются на связи
У каждой афалины свой особый свист
Пузырёк знает: мама где-то рядом
Волна хвостом ударяет по воде
Всплеск привлекает внимание стаи
Все поворачивают и плывут под арку
Если их не видно, свист летит вдаль
Так дельфины остаются на связи
У каждой афалины свой особый свист
Пузырёк знает: мама где-то рядом
За каменной аркой стая снова вместе
Tekst wersji językowej
Co miga w mętnej, turkusowej zatoce?
To Bąbel, mały delfin butlonosy
Z mamą Falą płynie razem ze stadem
Trawa morska kryje bliskich na chwilę
Przy jego pysku lśnią małe bąbelki
Z trawy płynie znajomy gwizd Fali
Bąbel go poznaje, odpowiada swoim
Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal
Tak delfiny pozostają w kontakcie
Każdy butlonos ma swój własny gwizd
Bąbel już wie, że mama jest blisko
Przed Bąblem wyrastają ciemne skały
Wysyła serię kliknięć, potem słucha
Bliska ściana szybko odbija echo
Od dalszej skały wraca nieco później
Echolokacja wskazuje szerszą drogę
Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal
Tak delfiny pozostają w kontakcie
Każdy butlonos ma swój własny gwizd
Bąbel już wie, że mama jest blisko
Fala uderza ogonem o wodę
Wielki plusk przyciąga uwagę stada
Wszystkie skręcają i płyną przez łuk
Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal
Tak delfiny pozostają w kontakcie
Każdy butlonos ma swój własny gwizd
Bąbel już wie, że mama jest blisko
Za skalnym łukiem stado jest znów razem