Mathématiques
Polski
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt
Wesoła piosenka o kartonowym krokodylu pokazuje, jak dwa ramiona wychodzące z jednego wierzchołka tworzą kąt. Dzieci odkryją, że liczy się rozchylenie i kierunek ramion, a nie ich narysowana długość.
Écouter
Choisissez une plateforme puis utilisez son bouton de lecture.
La lecture dépend de la plateforme, du compte et du navigateur. Un extrait peut être proposé.
Texte tiré des sous-titres de cet enregistrement.
Paroles
Co tak klika w paszczy z kartonu?
Lena wycina dwa barwne paski.
Okrągły nit spina je na końcu.
Klik — przy tej kropce oba się obracają.
Porusza jeden — paszcza się otwiera.
Tu zaczynają się oba ramiona.
Wspólny początek to wierzchołek.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Małej rybce z papieru starczy wąska szpara.
Dla dużej paszcza otwiera się szerzej.
Lena rozchyla paski — kąt rośnie.
Gdy je przybliża, robi się mniejszy.
Dużej otwiera paszczę w sam raz.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Każde ramię jest tu półprostą.
Od wierzchołka biegnie w jednym kierunku.
Model pokazuje tylko jej kawałek.
Lena skraca pasek — kierunek i kąt bez zmian.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Duża rybka mieści się w sam raz.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Paroles de la version linguistique
Qu'est-ce qui clique dans ce crocodile en carton ?
Lena découpe deux bandes colorées.
Un rivet rond les joint à une extrémité.
Clic, elles pivotent autour de ce point.
Elle en bouge une, la gueule s'ouvre.
Les deux côtés commencent au même point.
Leur départ commun s'appelle le sommet.
Deux côtés, un sommet : voilà l'angle.
Écarte-les, et l'angle grandit.
Rapproche-les : il devient plus petit.
Leurs directions fixent son ouverture.
Le petit poisson en papier tient dans la fente.
Pour le grand, la gueule doit s'ouvrir plus.
Lena écarte les côtés : l'angle grandit.
Elle les rapproche : il devient plus petit.
Pour lui, elle ouvre juste assez.
Deux côtés, un sommet : voilà l'angle.
Écarte-les, et l'angle grandit.
Rapproche-les : il devient plus petit.
Leurs directions fixent son ouverture.
Chaque côté est une demi-droite.
Elle part du sommet dans une direction.
Le carton n'en montre qu'un morceau.
Elle raccourcit la bande sans la tourner : même angle.
Deux côtés, un sommet : voilà l'angle.
Écarte-les, et l'angle grandit.
Rapproche-les : il devient plus petit.
Leurs directions fixent son ouverture.
Le grand poisson passe juste comme il faut.
Deux côtés, un sommet : angle trouvé !