De la chrysalide au premier envol | Chanson pour enfants

Co tak spokojnie wisi pod liściem? Nina dostrzega tam poczwarkę. Patrzy z daleka, cicho i uważnie. Osłonka drży, pojawia się rysa. Widać głowę, po chwili także nogi. Dorosły motyl powoli się wysuwa. Skrzydła się prostują, motyl czeka. Stają się gładkie, twardnieją i schną. Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć. Wtedy zaczyna się pierwszy lot. Mocno się trzyma pustej osłonki. Pod nią zwisa ze skrzydłami w dół. Z początku są małe, miękkie, pomarszczone. Płyn z jego ciała powoli je wypełnia. Jak wachlarz stają się szerokie. Nina cierpliwie patrzy z daleka. Rozłożone skrzydła schną i twardnieją. Na koniec motyl otwiera je szeroko. Skrzydła się prostują, motyl czeka. Stają się gładkie, twardnieją i schną. Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć. Wtedy zaczyna się pierwszy lot. W słońcu leci i siada na kwiecie. Pusta osłonka zostaje na gałązce.

Qu'est-ce qui pend sans bouger sous la feuille ? Nina aperçoit une chrysalide. Elle observe, calme et à distance. L'enveloppe frémit, une fente paraît. La tête paraît, puis viennent les pattes. Le papillon adulte sort lentement. Les ailes se déplient, il attend. Elles deviennent lisses, fermes et sèches. Quand ses ailes sont prêtes, il peut voler. Alors commence son tout premier vol. Il s'agrippe à l'enveloppe vide. Il pend dessous, les ailes vers le bas. D'abord elles sont petites, molles, froissées. Le liquide de son corps vient les remplir. Comme un éventail, elles s'ouvrent et se lissent. Nina observe patiemment de loin. Déployées, les ailes durcissent et sèchent. Enfin, il les ouvre toutes grandes. Les ailes se déplient, il attend. Elles deviennent lisses, fermes et sèches. Quand ses ailes sont prêtes, il peut voler. Alors commence son tout premier vol. Dans le soleil, il vole vers une fleur. L'enveloppe vide reste sur la branche.