De la crisálida al primer vuelo | Canción infantil

Co tak spokojnie wisi pod liściem? Nina dostrzega tam poczwarkę. Patrzy z daleka, cicho i uważnie. Osłonka drży, pojawia się rysa. Widać głowę, po chwili także nogi. Dorosły motyl powoli się wysuwa. Skrzydła się prostują, motyl czeka. Stają się gładkie, twardnieją i schną. Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć. Wtedy zaczyna się pierwszy lot. Mocno się trzyma pustej osłonki. Pod nią zwisa ze skrzydłami w dół. Z początku są małe, miękkie, pomarszczone. Płyn z jego ciała powoli je wypełnia. Jak wachlarz stają się szerokie. Nina cierpliwie patrzy z daleka. Rozłożone skrzydła schną i twardnieją. Na koniec motyl otwiera je szeroko. Skrzydła się prostują, motyl czeka. Stają się gładkie, twardnieją i schną. Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć. Wtedy zaczyna się pierwszy lot. W słońcu leci i siada na kwiecie. Pusta osłonka zostaje na gałązce.

¿Qué cuelga tan quieto bajo la hoja? Nina descubre una crisálida. La observa en calma, desde lejos. Tiembla la cubierta; se abre una grieta. Asoma la cabeza, luego las patas. La mariposa adulta sale despacio. Las alas se despliegan; ella espera. Se alisan, se endurecen y se secan. Solo al estar listas podrá volar. Y así comienza su primer vuelo. Se aferra a la cubierta vacía. Cuelga debajo, con las alas caídas. Primero son pequeñas, suaves, arrugadas. El líquido del cuerpo las va llenando. Como un abanico, se abren y alisan. Nina observa paciente desde lejos. Ya extendidas, se endurecen y secan. Al fin las abre de par en par. Las alas se despliegan; ella espera. Se alisan, se endurecen y se secan. Solo al estar listas podrá volar. Y así comienza su primer vuelo. Vuela al sol y se posa en una flor. La cubierta vacía queda en la rama.