Nina obserwuje, jak motyl powoli wychodzi z osłonki poczwarki, rozwija pomarszczone skrzydła i czeka, aż wyschną. Przyrodnicza piosenka uczy cierpliwej obserwacji i wyjaśnia, dlaczego motyl nie odlatuje od razu.
Tekst na podstawie napisów do nagrania.
Tekst piosenki
¿Qué cuelga tan quieto bajo la hoja?
Nina descubre una crisálida.
La observa en calma, desde lejos.
Tiembla la cubierta; se abre una grieta.
Asoma la cabeza, luego las patas.
La mariposa adulta sale despacio.
Las alas se despliegan; ella espera.
Se alisan, se endurecen y se secan.
Solo al estar listas podrá volar.
Y así comienza su primer vuelo.
Se aferra a la cubierta vacía.
Cuelga debajo, con las alas caídas.
Primero son pequeñas, suaves, arrugadas.
El líquido del cuerpo las va llenando.
Como un abanico, se abren y alisan.
Nina observa paciente desde lejos.
Ya extendidas, se endurecen y secan.
Al fin las abre de par en par.
Las alas se despliegan; ella espera.
Se alisan, se endurecen y se secan.
Solo al estar listas podrá volar.
Y así comienza su primer vuelo.
Vuela al sol y se posa en una flor.
La cubierta vacía queda en la rama.
Tekst wersji językowej
Co tak spokojnie wisi pod liściem?
Nina dostrzega tam poczwarkę.
Patrzy z daleka, cicho i uważnie.
Osłonka drży, pojawia się rysa.
Widać głowę, po chwili także nogi.
Dorosły motyl powoli się wysuwa.
Skrzydła się prostują, motyl czeka.
Stają się gładkie, twardnieją i schną.
Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć.
Wtedy zaczyna się pierwszy lot.
Mocno się trzyma pustej osłonki.
Pod nią zwisa ze skrzydłami w dół.
Z początku są małe, miękkie, pomarszczone.
Płyn z jego ciała powoli je wypełnia.
Jak wachlarz stają się szerokie.
Nina cierpliwie patrzy z daleka.
Rozłożone skrzydła schną i twardnieją.
Na koniec motyl otwiera je szeroko.
Skrzydła się prostują, motyl czeka.
Stają się gładkie, twardnieją i schną.
Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć.
Wtedy zaczyna się pierwszy lot.
W słońcu leci i siada na kwiecie.
Pusta osłonka zostaje na gałązce.